وطن

         سرکه سجده نداشُُـــــت کفن  براو حیـــف است    

      کله که فــهم نداشــــــت تــن براو حــیف است

      گل که بوی نداشــت چـــــمن بر اوحــیف است

      شخصیکه غیرت نداشت وطن براوحیف است

      مردان که همت نداشت زن براوحـیــــف است

     انسان که درک نداشت ســــخن براوحیف است